کشوره کره جنوبی در شرق آسیا قرار دارد. از شمال با کشور کره شمالی، از غرب با دریای زرد و چین، از شرق با دریای ژاپن همسایه است. شهر سئول پایتخت این کشور است.
در زیر اطلاعات کلی درباره کشور کره جنوبی را بخوانید.
| کره جنوبی (South Korea) |  |
|---|---|
| پرچم |  |
| پایتخت | سئول |
| جمعیت کنونی | 51,636,133 |
| جمعیت ایرانیان | حدود ۱۸۰۰ نفر |
| زبان رسمی | کرهای |
| مساحت | ۱۰۰٬۲۱۰ کیلومتر مربع |
| دین و مذهب | اکثریت بدون دین |
| بزرگترین شهرها | سئول، بوسان و اینچون |
| نوع حکومت | جمهوری |
| واحد پول | وون کره جنوبی |
کره جنوبی کجاست؟
کرهٔ جنوبی در شرق آسیا، روی شبهجزیرهٔ کره و بین چین و ژاپن قرار دارد و از شمال با کرهٔ شمالی هممرز است. در زیر نقشه کره جنوبی را ببینید.
پایتخت کره جنوبی
پایتخت کرهٔ جنوبی سئول است؛ شهری بسیار بزرگ و مدرن در شمالغرب کشور که مرکز سیاسی، اقتصادی و فرهنگی آن بهشمار میرود. سئول بهخاطر فناوری پیشرفته، آسمانخراشها و کاخهای تاریخیاش شهرت دارد.
پرچم کره جنوبی
پرچم کرهٔ جنوبی نماد تعادل و هماهنگی در هستی است؛ دایرهٔ قرمز و آبی مرکز آن بیانگر نیروهای متضاد و مکمل کیهانی (یین و یانگ) است.
پسزمینهٔ سفید نشانهٔ صلح و خلوص و خطوط سیاه اطراف آن نمایانگر چهار عنصر اصلی طبیعت (هوا، آب، آتش و خاک) هستند.
جمعیت کره جنوبی چقدر است؟
جمعیت کرهٔ جنوبی در سال ۲۰۲۶ حدود ۵۱.۶ میلیون نفر برآورد شده و این کشور از نظر جمعیت در رتبهٔ ۳۱ جهان قرار دارد.
تراکم جمعیت بسیار بالا و برابر با ۵۳۱ نفر در هر کیلومتر مربع است و حدود ۸۳٪ مردم در مناطق شهری زندگی میکنند.
میانگین سنی جمعیت ۴۶.۲ سال است که نشاندهندهٔ ساختار جمعیتی نسبتاً مسن این کشور است.
تقسیمات کشوری کره جنوبی
بر اساس آخرین تقسیمات کشوری، کرهٔ جنوبی از ۹ استان و ۲ شهر ویژه تشکیل گردیده که زیر نظر فرماندار انتصابی دولت مرکزی اداره میشوند.
این استانها شامل گانگوون، گانگگی، گئونگسانگ شمالی، گئونگسانگ جنوبی، جئونبوک، جئوننام، چونگبوک، چونگنام و جزیره ججو هستند و دو شهر ویژه آن سئول و بوسان میباشند.
زبان رسمی کره جنوبی چیست؟
زبان رسمی کره جنوبی، کرهای است که با خط هانگول (Hangul) نوشته میشود؛ این خط از ۱۰ مصوت و ۱۴ صامت تشکیل شده و کاملاً آوایی است.
در کره جنوبی، هانگول غالب است و استفاده از هانجا (کاراکترهای چینی) رو به کاهش است، هرچند بسیاری از واژهها ریشه چینی (Sino-Korean) دارند. همچنین به دلیل حضور آمریکا از ۱۹۵۰، واژهها و عبارات انگلیسی زیادی (به صورت دستنخورده یا تغییر یافته) وارد این زبان شدهاند.
دین و مذهب در کره جنوبی
در کره جنوبی آزادی مذهب به طور قانونی تضمین شده و هیچ دین رسمی یا ملی وجود ندارد. جامعه مذهبی بسیار متنوع و بدون یکنواختی است؛ بیش از نیمی از جمعیت (حدود ۵۱–۵۲٪ بر اساس نظرسنجیهای ۲۰۲۵) هیچ دینی ندارند، در حالی که مسیحیت (عمدتاً پروتستان و کاتولیک) حدود ۳۱٪، بودیسم حدود ۱۶٪ و ادیان جدید یا دیگر حدود ۱٪ را تشکیل میدهند.
ادیان سنتی مانند شمنباوری (هنوز در مراسمهایی مثل عزاداریها زنده است)، کنفوسیانیسم (تأثیر عمیق بر اخلاق، خانواده و روابط اجتماعی) و بودیسم (که از قرن چهارم وارد شد) همچنان نقش فرهنگی مهمی دارند، حتی میان کسانی که رسماً مسیحی هستند.
مسیحیت نسبتاً جدید است (کاتولیک از اواخر قرن ۱۸ و پروتستان از قرن ۱۹)، اما تأثیر زیادی بر مدرنسازی جامعه گذاشته و بزرگترین گروه مذهبی سازمانیافته محسوب میشود. ادیان جدید مانند چئوندوگیو، وونبولگیو و غیره نیز حدود یکششم جمعیت کره جنوبی را جذب کردهاند.
آب و هوای کره جنوبی چگونه است؟
آب و هوای کرهٔ جنوبی چهار فصل مشخص دارد؛ تابستانها گرم و مرطوب با بارشهای موسمی و زمستانها سرد و خشک هستند. بهار و پاییز معتدل و دلپذیر با آسمانی صاف و دمای متعادلاند. مناطق شمالی سردتر و کوهستانی و مناطق جنوبی نسبتاً گرمتر و مرطوبتر هستند.
اقتصاد کره جنوبی چطور است؟
اقتصاد کرهٔ جنوبی از دههٔ ۱۹۶۰ بهطور چشمگیری رشد کرده و کشور را از یک جامعهٔ کشاورزی سنتی به یکی از صنعتیترین کشورهای جهان تبدیل کرده است. این رشد عمدتاً بهخاطر توسعهٔ صنایع صادراتی و نیروی کار تحصیلکرده و ماهر، همراه با حمایت قوی دولت، حاصل شده است.
دولت با تمرکز بر صنایع خاص و حمایت از شرکتهای بزرگ چندملیتی موسوم به «چهبول» مسیر صنعتی شدن را پیش برد. ابتدا صنایع سبک مانند نساجی و تولیدات ساده و سپس صنایع سنگین و در نهایت صنایع فناوری بالا مانند خودرو و الکترونیک توسعه یافتند. کرهٔ جنوبی در سال ۱۹۹۶ به سازمان همکاری و توسعهٔ اقتصادی (OECD) پیوست و اکنون یکی از کشورهای پیشرفتهٔ اقتصادی شرق آسیا به شمار میرود.
فرهنگ در کره جنوبی
از زمان جدایی دو کره در سال ۱۹۴۵، هر یک تغییرات فرهنگی خاص خود را تجربه کردهاند، اما همچنان دارای ریشههای فرهنگی مشترک هستند. شبهجزیرهٔ کره از لحاظ فرهنگی همواره تحت تأثیر همسایهٔ بزرگترش، چین، بوده و هیچگاه بهطور کامل مستقل از آن نبوده است. در کرهٔ جنوبی، برنامههای فرهنگی و آموزشی مردم را هم به هنر سنتی و هم به هنر مدرن تشویق میکنند.
هنر سنتی کره تحت تأثیر آیین کنفوسیوسی و تائوئیسم شکل گرفته و سفالگریهایی مانند سفالگری پادشاهی چوسان، بکجه، بونچونگ و گوریو در سطح جهانی شناخته شدهاند. معماری کره، با پشتبامهای کاهگلی و سیستم گرمایش زمینی «اوندول»، ترکیبی از زیبایی طبیعت و هنر ساختمانی است و ۹ اثر این کشور در یونسکو به ثبت رسیدهاند.
موسیقی کرهای (کیپاپ) نیز در سالهای اخیر رشد چشمگیری داشته و با موج کرهای فرهنگ کشور را در سراسر جهان ترویج کرده است.
منبع: مقصد با ما
